Alinea 27 Raad van State 30 november 2016

3. Het college heeft over het op de verzoeken te nemen besluit advies gevraagd aan Langhout & Wiarda Juristen en Rentmeesters (hierna: Langhout). Langhout komt in drie afzonderlijke adviezen van 7 maart 2014 tot de conclusie dat het nieuwe bestemmingsplan [appellant A] en [appellante D] in een nadeligere positie heeft gebracht. Langhout heeft in dat kader uiteengezet dat de twee turbines die mogelijk zijn gemaakt in het plangebied van het bestemmingsplan ‘Recreatiegebied Heerhugowaard Zuid’ ten opzichte van de woning op het perceel aan [locatie 2] op een afstand van circa 320 en 770 m van de woning liggen, ten opzichte van de woning op het perceel aan [locatie 3] op een afstand van circa 370 en 800 m en ten opzichte van de woning op het perceel aan [locatie 1] op een afstand van circa 320 en 770 m. De turbine die mogelijk is gemaakt in het plangebied van het bestemmingsplan ‘Overtoom’ ligt ten opzichte van de woning op het perceel aan [locatie 2] op circa 350 m, ten opzichte van de woning op het perceel aan [locatie 3] eveneens op circa 350 m en ten opzichte van de woning op het perceel aan [locatie 1] op circa 310 m. Volgens Langhout geldt voor alledrie de percelen dat de windturbines bij een maximale invulling van de tussengelegen bestemmingen deels aan het zicht worden onttrokken, de verwachte hinderduur als gevolg van slagschaduw per jaar maximaal minder dan 6 uren is en de windturbines, ondanks dat deze onder het referentieniveau van het omgevingsgeluid blijven, vooral in de nachtelijke uren te horen zijn. Langhout heeft de hierdoor geleden planschade begroot op € 20.000,00 per perceel. Daarbij heeft hij gesteld dat de plaatsing van een windturbine als een normale maatschappelijke ontwikkeling moet worden beschouwd, zodat hij aanleiding ziet voor een hogere aftrek voor het normaal maatschappelijk risico dan de forfaitaire drempel van 2%. Deze korting heeft hij evenwel niet nader uitgewerkt, omdat de geleden planschade volgens Langhout in alledrie de gevallen niet voor vergoeding in aanmerking komt. In dat kader heeft hij over het perceel aan [locatie 1] uiteengezet dat de planologische ontwikkeling ten tijde van de aankoop van dit perceel door [appellant A] in juni 2001 voorzienbaar was op basis van het Structuurplan Heerhugowaard-Zuid (hierna: het Structuurplan) en een raadsbesluit van 25 april 2000. Dit plan heeft ter inzage gelegen van 20 januari tot en met 2 maart 2000. De bij de percelen aan [locatie 2] en [locatie 3] door [appellante D] geleden planschade is volgens Langhout anderszins verzekerd. [appellante D] heeft bij koopovereenkomst van 29 januari 2002 ruim 5.38 ha grond aan de gemeente Heerhugowaard verkocht voor een prijs die ruim boven de marktprijs lag. Bovendien heeft hij op een destijds hem toebehorend stuk grond drie bouwkavels verkregen waarop de bouw van drie vrijstaande woningen planologisch mogelijk werd gemaakt. Dit heeft de waarde van deze grond met € 438.000,00 vermeerderd. De hogere opbrengst van de verkochte gronden en de waarde van de planologische mogelijkheid om drie vrijstaande woningen te bouwen overstijgen de begrote planschade, aldus Langhout.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9be516345d9ab8ae6793c7176e6c030c191a652345b00b910a16ba0f6c6a640f | shasum -a 256