Alinea 24 Raad van State 10 februari 2016

2.1. Aan het besluit van 15 september 2014, waarbij het college het besluit tot invordering van de verbeurde dwangsom heeft gehandhaafd, heeft het college het op ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van bevindingen van 2 april 2014 ten grondslag gelegd. Hierin wordt vermeld dat op vrijdag 13 december 2013 ter controle van [bedrijf B] dan wel [bedrijf A] telefonisch contact is opgenomen met het telefoonnummer dat op de advertentiesites staat vermeld, waarbij een boeking is gedaan voor een prostituee. Op de controleplaats verschenen een man en een vrouw in een personenauto. De chauffeur identificeerde zich met een rijbewijs als [appellant]. [appellant] verklaarde vervolgens onder meer dat hij geen exploitant is van een escortbedrijf maar van een bemiddelingsbedrijf, dat het bemiddelingsbureau geen naam heeft, dat hij geen vergunning heeft voor een escortbedrijf, dat het bemiddelingsbureau bereikbaar is onder het op de websites vermelde telefoonnummer, dat een klant naar zijn bemiddelingsbureau belt en hij een meisje regelt bij een escortbedrijf en dat hij op deze wijze geen vergunning nodig heeft. De prostituee verklaarde onder meer dat zij werkt als escortdame, dat zij niet zelf op internet adverteert, dat zij voor meerdere escortbedrijven werkt, dat de klant € 150,00 betaalt, waarvan € 60,00 voor haar is en de rest voor het bureau, dat ze samen met twee vriendinnen werkt voor [persoon] en dat [persoon] de baas is van het escortbureau. Voorts volgt uit een uittreksel van de Kamer van Koophandel dat [appellant] als eigenaar staat geregistreerd van [bedrijf C] en [bedrijf A]-bemiddeling. Op grond van deze bevindingen wordt geconcludeerd dat het escortbedrijf van [appellant] op vrijdag 13 december 2013 in bedrijf was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b6638cfcf285f2a79f257e08c6d7c5ec3265c4b36e7542df70f6c27f71e736b9 | shasum -a 256