Alinea 26 Raad van State 10 februari 2016

De rechtbank heeft terecht geen grond aanwezig geacht om te twijfelen aan hetgeen is opgenomen in het op 2 april 2014 op ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van bevindingen. Hieruit volgt onmiskenbaar dat [appellant] heeft verklaard dat hij te bereiken is onder het op de advertentiesites vermelde telefoonnummer en dat hij een prostituee regelt als een klant daarvoor belt. Voorts heeft de prostituee verklaard te werken voor [appellant], die zich doorgaans [persoon] noemt, en dat een deel van haar opbrengst voor het escortbureau is waarvan [appellant] de baas is. Hetgeen in hoger beroep is aangevoerd over de gedragingen van [appellant], de verkoop van het telefoonnummer en de geloofwaardigheid van de verklaringen van de prostituee, geeft geen aanleiding om niet van de juistheid van het proces-verbaal uit te gaan, aangezien [appellant] zijn stellingen niet met enig bewijs heeft gestaafd. Uit het proces-verbaal van bevindingen volgt bovendien dat [appellant] ervoor heeft gezorgd dat contact kon worden gelegd tussen de verbalisant en de prostituee, door naar aanleiding van het verzoek van de verbalisant een meisje te regelen en haar naar de afspraak te rijden. Het college heeft zich daarom terecht op het standpunt gesteld dat sprake is van bemiddeling. Daarbij heeft het college in aanmerking mogen nemen dat bij een controle op 14 oktober 2013 eveneens is vastgesteld dat [appellant] op die datum op soortgelijke wijze bemiddelingsactiviteiten verrichtte.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b6638cfcf285f2a79f257e08c6d7c5ec3265c4b36e7542df70f6c27f71e736b9 | shasum -a 256