Alinea 36 Raad van State 14 december 2016

Anders dan [appellante A] en anderen aanvoeren wordt met het nemen van een besluit als bedoeld in artikel 2.7.3, eerste lid, van de APV echter geen invulling gegeven aan het begrip ‘handhaving van de openbare orde’ als bedoeld in artikel 172, eerste lid, van de Gemeentewet, ten aanzien waarvan de burgemeester exclusief bevoegd is. Blijkens de wetgeschiedenis zoals hiervoor weergegeven in 2.4 dient immers onder ‘handhaving’ van de openbare orde het ‘feitelijk herstellen en bewaren’ van de openbare orde te worden verstaan. Die situatie doet zich niet voor in het voorliggende artikellid van de APV. Op grond van voormeld artikellid kan een vorm van nadere regelgeving op het terrein van de openbare orde worden vastgesteld. De bevoegdheid daartoe kan (ook) aan het college worden toebedeeld. Deze situatie verschilt van de situatie in het door [appellante A] en anderen genoemde arrest van de Hoge Raad van 11 oktober 2005, ECLI:NL:HR:2005:AS9224, waarin een opgelegde verblijfsontzegging aan één bepaalde persoon de feitelijke handhaving van de openbare orde betrof, ten aanzien waarvan slechts de burgemeester belast is en niet het college. In de door [appellante A] en anderen in hun nadere stuk genoemde uitspraak van de Afdeling van 2 december 2015, 201405916/1/A3 en 201409642/1/A3, ECLI:NL:RVS:2015:3689, ziet de Afdeling evenmin aanleiding voor een ander oordeel. Dat daaruit zou volgen dat handhaving van de openbare orde ook in niet-urgente situaties mogelijk is, wat daarvan verder ook zij, neemt niet weg dat het in het voorliggende geval niet gaat om het feitelijk handhaven van de openbare orde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0c99659168e74379ef6f73491ae7d5dc92479a550a69bf01a4f874d90e9d4614 | shasum -a 256