Alinea 46 Raad van State 21 december 2016

6.1. Dat het college zich, naar [appellant] stelt, eerder op het standpunt heeft gesteld dat bij aanwezigheid van een gemeenschappelijke keuken, badkamer en toilet sprake is van niet-zelfstandige bewoning, geeft geen aanleiding voor het oordeel dat de rechtbank in de aangevallen uitspraak ten onrechte heeft overwogen dat de kamers kunnen worden aangemerkt als niet-zelfstandige wooneenheden. Daarbij heeft zij terecht van belang geacht dat de omgevingsvergunning, blijkens de daarbij behorende bouwtekening, voorziet in één gemeenschappelijke keuken in de bovenwoning terwijl voorts in het besluit van 18 augustus 2015 de voorwaarde is opgenomen dat alleen gekookt mag worden in deze gemeenschappelijke keuken. In de voorschriften die behoren bij de omgevingsvergunning is opgenomen: "De keuken dient gemeenschappelijk gebruikt te worden door de gebruikers van de drie kamers; daartoe mag de deur van de (gemeenschappelijke) verkeersruimte naar de keuken niet afsluitbaar zijn. Op de afzonderlijke kamers (verblijfruimten) mag niet gekookt worden, dus ook geen kooktoestel aanwezig zijn." Gelet hierop bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat de kamers als zelfstandige wooneenheden moeten worden aangemerkt omdat die wel zijn voorzien van een eigen badkamer en toilet. De omstandigheid dat, naar [appellant] stelt, met eenvoudige middelen alsnog op de kamers kan worden gekookt, maakt dat niet anders. In dat geval wordt gehandeld in strijd met de omgevingsvergunning van 18 augustus 2015, zodat het college daartegen ingevolge artikel 2.3 van de Wabo handhavend kan optreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9dc71c27fbc10b8a87ff77fb5bdec77ed3bd2b21c36febbc5ffb4ffc3f431a10 | shasum -a 256