Alinea 73 Raad van State 21 december 2016

14.2. Het college heeft zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het project niet leidt tot een onevenredige aantasting van het woon- en leefklimaat van [appellant]. De stelling van [appellant] dat de bepalingen omtrent het meten van verblijfsruimten uit het Bouwbesluit 2012 er niet aan in de weg staan dat de drie kamers zullen worden bewoond door in totaal maximaal 10 personen geeft, wat daarvan zij, geen aanleiding voor het oordeel dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat aannemelijk is dat de kamers vanwege de beperkte afmetingen en de onzelfstandigheid daarvan zullen worden bewoond door gemiddeld twee personen per kamer. Voorts heeft [vergunninghouder] ter zitting onweersproken gesteld dat tussen 2009 en 2014, de periode dat het bovenwoning kamergewijs werd bewoond, nooit meer dan zes personen gelijktijdig in de bovenwoning hebben gewoond. Het college heeft voorts onderkend dat kamerbewoners wellicht een ander ritme hebben dan bewoners van een huishouden, maar heeft zich op het standpunt gesteld dat dit andere ritme, gelet op de verwachte hoeveelheid bewoners, niet zodanig onevenredige bezwaren oplevert dat de omgevingsvergunning niet kan worden verleend. In hetgeen [appellant] heeft aangevoerd, wordt geen grond gevonden voor het oordeel dat het college niet redelijkheid tot die conclusie heeft kunnen komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9dc71c27fbc10b8a87ff77fb5bdec77ed3bd2b21c36febbc5ffb4ffc3f431a10 | shasum -a 256