Alinea 31 Raad van State 21 december 2016

5.2. Bij de beantwoording van de vraag of [appellant] overtreder is van artikel 1.1a, eerste lid, van de Wet milieubeheer is bepalend of hij redelijkerwijs kon vermoeden dat door het niet treffen van maatregelen ten aanzien van de verspreide asbest, nadelige gevolgen voor het milieu konden ontstaan. Dat [appellant] niet kan worden verweten dat de brand is ontstaan en daardoor asbest zich heeft verspreid, is niet relevant. Vast staat dat door het laten liggen van de asbestresten nadelige gevolgen voor het milieu konden ontstaan. [appellant] is blijkens een controleverslag van 28 mei 2014 op 26 mei 2014 en 27 mei 2014 door een toezichthouder gewezen op zijn verplichting tot het treffen van maatregelen. Nu [appellant] bij machte was deze maatregelen te treffen maar dit heeft nagelaten, heeft het college hem terecht als overtreder van artikel 1.1a, eerste lid, van de Wet milieubeheer aangemerkt. Dat - zoals [appellant] stelt - ook andere personen bij machte waren maatregelen te treffen en deze personen mogelijk ook als overtreder konden worden aangemerkt, maakt dit niet anders. Hetzelfde geldt voor de stelling van [appellant] dat sanering van asbestverontreiniging tot een publiekrechtelijke taak zou moeten worden gerekend. Deze omstandigheid kan aanleiding zijn om de kosten te matigen, maar niet om [appellant] niet als overtreder aan te merken. De uitspraak van de rechtbank 's-Hertogenbosch en het arrest van de Hoge Raad waarnaar [appellant] verwijst, betreffen aansprakelijkheidskwesties waarin een gemeente saneringskosten met een onrechtmatige daadactie verhaalt op de eigenaar van een perceel en zijn voor de vraag of [appellant] overtreder is, niet relevant.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b62ba62e1a834d2a53ec936cfbeaea752d794cbf191b295f21dae713d76e85aa | shasum -a 256