Alinea 22 Raad van State 17 februari 2016

1. De rechtbank heeft overwogen dat geen grond bestaat om aan te nemen dat de gemachtigde van [appellant] beroepsmatig rechtsbijstand heeft verleend als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder a, van het Besluit proceskosten bestuursrecht (hierna: Bpb). Niet is gebleken van aanknopingspunten dat de gemachtigde van [appellant] meer dan incidenteel rechtsbijstand aan derden verleent. Derhalve kan niet worden aangenomen dat het verlenen van rechtsbijstand een vast onderdeel vormt van een duurzame, op het vergaren van inkomen gerichte taakuitoefening van de gemachtigde. Middels zijn stellingen en de in beroep overgelegde stukken betreffende hemzelf en zijn adviesbureau heeft de gemachtigde geen concreet inzicht verschaft in de aard en intensiteit van zijn werkzaamheden als verlener van rechtsbijstand en van de daarmee verworven inkomsten. Dat het adviesbureau sinds 2004 is ingeschreven bij de Kamer van Koophandel zegt immers niets over die intensiteit. De Verklaring arbeidsrelatie (hierna: VAR) van 2 september 2013 en de brief van de Belastingdienst van 25 augustus 2014 bevatten evenmin informatie over die intensiteit. De in die stukken opgenomen informatie dat de gemachtigde de afgelopen drie jaren voor de werkzaamheden "juridisch advies en onderwijs" een VAR heeft gekregen, acht de rechtbank onvoldoende concreet om tot een ander oordeel te komen. De stelling van de gemachtigde dat hij fulltime als professioneel rechtsbijstandverlener met zijn adviesbureau bezig is, acht de rechtbank niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank is derhalve van oordeel dat geen aanleiding bestaat een proceskostenveroordeling uit te spreken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf09e36871e3079cda6d058770f1e04ad17e4c1491ff8f234cf49c7c410dceb0 | shasum -a 256