Alinea 40 Raad van State 17 februari 2016

5.2. Het college heeft het besluit op het Wob-verzoek van [appellant] op 27 juni 2013 verzonden. De termijn voor het indienen van een bezwaarschrift ving derhalve aan op 28 juni 2013 en eindigde op 8 augustus 2013. Nu het college een commissie als bedoeld in artikel 7:13 van de Awb heeft ingesteld, gold voor het nemen van een besluit op het door [appellant] gemaakte bezwaar tegen het Wob-besluit, gelet op artikel 7:10, eerste lid, van de Awb een beslistermijn van twaalf weken, die op 31 oktober 2013 eindigde. Anders dan [appellant] in bezwaar heeft aangevoerd, maakt de omstandigheid dat de commissie bezwaarschriften bij brief van 30 september 2013 te kennen heeft gegeven dat de beslissing op het Wob-verzoek onbevoegd is genomen omdat het gaat om een belastingaangelegenheid niet dat de beslistermijn slechts zes weken bedroeg. Het inhoudelijk oordeel van de commissie bezwaarschriften is, gelet op de tekst van artikel 7:10, eerste lid, van de Awb, niet bepalend voor de duur van de geldende beslistermijn. Nu het college de beslistermijn op 28 oktober 2013 met zes weken heeft verdaagd, eindigde de beslistermijn op 12 december 2013 en heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat de door [appellant] op 14 oktober 2013 ingediende ingebrekestelling prematuur was en was het daarom geen dwangsom verschuldigd wegens het niet-tijdig beslissen op het bezwaar. Dit betekent dat het college het bezwaar van [appellant] ongegrond had moeten verklaren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/965dbdd6a515cd5b7a3d127f5395330b8c39e5bd89edfabcf48ac474102f7be9 | shasum -a 256