Alinea 23 Raad van State 24 februari 2016

3. Aan de afwijzing van het verzoek om vergoeding van schade is in het besluit van 17 juli 2014 ten grondslag gelegd dat [appellant] niet heeft aangetoond dat hij schade heeft geleden. De enkele stelling dat immateriële schade in de vorm van frustratie is geleden door het verlies van toegang tot de bestuursrechter, acht de heffingsambtenaar daartoe niet voldoende. Daarbij komt dat aan [appellant] bij de uitspraak van de Afdeling van 31 juli 2013 een vergoeding voor spanning en frustratie is toegekend wegens het overschrijden van de redelijke termijn. Voorts is van belang dat het verlies van toegang tot de bestuursrechter primair het gevolg is van de omstandigheid dat artikel 67 van de Awr sinds 1 januari 2008 een bijzondere openbaarmakingsregeling bevat met een uitputtend karakter, die prevaleert boven de openbaarmakingsregeling opgenomen in de Wob. Tegen een op artikel 67 van de Awr genomen besluit staat geen beroep open bij de bestuursrechter en kan alleen een vordering bij de burgerlijke rechter worden ingesteld. In de beslissing op bezwaar van 21 oktober 2014 heeft de heffingsambtenaar onder verwijzing naar jurisprudentie van de Hoge Raad mede aan de afwijzing ten grondslag gelegd dat het niet-tijdig nemen van een beslissing in dit geval niet onrechtmatig is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dadfa2df7f10dd65e02efb71bbbd331c025dbaa09de5f6d2d685b4a4b3a846b2 | shasum -a 256