Alinea 54 Raad van State 24 februari 2016

8.2. De rechtbank heeft in rechtsoverwegingen 5 en 8 van de aangevallen uitspraak terecht vastgesteld dat ingevolge het bestemmingsplan een achterbouw met een maximale bouwhoogte van 10 meter bestaande uit drie bouwlagen op het perceel is toegestaan. De rechtbank heeft evenwel ten onrechte overwogen dat de in artikel 7, onder B, tweede lid, van de planvoorschriften neergelegde bepalingen een toetsingskader voor de bouwaanvraag vormen en dat hieruit volgt dat een achterbouw van vier bouwlagen in het bestemmingsplan past. In de aanhef van artikel 7, onder B, staat dat in de in dit artikel opgenomen beschrijving in hoofdlijnen wordt omschreven hoe de aan de gronden toegekende doeleinden zullen worden nagestreefd. Gelet op de in dit artikel gebezigde term "nagestreefd" die op een inspanningsverplichting en niet op een resultaatsverplichting duidt, is de beschrijving in hoofdlijnen onvoldoende duidelijk en concreet geformuleerd om als rechtstreeks aanvullend toetsingskader voor bouwvergunningen te kunnen gelden. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 28 juli 2010 in zaak nr. 200908614/1/H1. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat uit artikel 7, onder E, van de planvoorschriften, waarin naar de in artikel 7, onder B, opgenomen beschrijving in hoofdlijnen wordt verwezen, volgt dat de in laatstgenoemd artikel opgenomen stelregels slechts indirect een toetsingsfunctie hebben bij toepassing van, voor zover thans van belang, de ontheffingsbevoegdheid. Dit betekent dat een achterbouw met vier bouwlagen in strijd is met het bestemmingsplan en dat het college bij de beslissing omtrent de verlening van ontheffing krachtens artikel 7, onder E, rekening dient te houden met het gestelde in de beschrijving in hoofdlijnen in artikel 7, onder B, van de planvoorschriften. De rechtbank heeft dat niet onderkend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/79d3993982001b3b287b04c7f582bea933f5e25ae8f71316ae1556f04a0b8115 | shasum -a 256