Alinea 40 Raad van State 16 maart 2016

Het college heeft zich op het standpunt kunnen stellen dat de onmogelijkheid van [appellant] om aan de last te voldoen toerekenbaar door hem zelf is veroorzaakt, zodat aan hem geen beroep op overmacht toekomt. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat, zoals de Afdeling ook in de eerder genoemde uitspraak van 25 september 2013 heeft overwogen, pas in de nazomer van 2012, ruim na de besluiten van 4 maart 2010 en 28 november 2011, in opdracht van [appellant] door adviesbureau Els & Linde een onderzoek is gestart naar de aanwezigheid en het verblijf van vleermuizen in de stal en [appellant] aldus niet tijdig stappen heeft ondernomen om aan de last te kunnen voldoen zonder dat daarbij wetten worden overtreden, hetgeen voor zijn rekening en risico komt. Vervolgens heeft [appellant] eerst op 12 december 2013 verzocht om ontheffing, welke is geweigerd bij besluit van 23 mei 2014 van de staatssecretaris van Economische Zaken. Voor zover [appellant] stelt dat hij in 2010 al de opdracht heeft gegeven om onderzoek te doen, wordt overwogen dat hij deze stelling niet met stukken heeft gemotiveerd en dit, wat daar verder van zij, in ieder geval niet tot een afgerond onderzoek en een eerdere aanvraag om ontheffing heeft geleid. Voor zover [appellant] stelt dat adviesbureau Els & Linde in verband met het Vleermuizenprotocol 15 maanden de tijd nodig had om tot een eindrapport te komen, zodat er door hem geen tijd is verspild, heeft hij dit niet met stukken gemotiveerd. Bovendien doet dit, wat daar verder van zij, niet af aan de omstandigheid dat [appellant] eerst ruim na de last onder dwangsom en het besluit op het bezwaar tegen de last de opdracht voor het onderzoek heeft

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3d9875d336860c993dafd5d627af6ec468baacef06d641d06b3b475d7100e853 | shasum -a 256