Alinea 25 Raad van State 16 maart 2016

2. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college ten onrechte op grond van de op 10 november 2013 uitgevoerde metingen en het daarvan opgestelde meetrapport heeft geconcludeerd dat de opgelegde last niet is nageleefd en een dwangsom is verbeurd. Volgens haar kan op grond van deze metingen en het daarvan opgestelde meetrapport niet worden aangenomen dat het maximaal toegestane langtijdgemiddelde beoordelingsniveau op de gevel van de woning van 45 dB(A) als gevolg van geluid, afkomstig van het café, is overschreden. Onder overlegging van rapporten van Kupers & Niggebrugge van 27 maart 2014 en van 24 mei 2015 voert zij daartoe aan dat de meetduur van twee maal iets meer dan een minuut te kort is geweest om representatief te zijn. Voorts voert zij aan dat in het meetrapport ten onrechte geen rekening is gehouden met de beïnvloeding van de metingen door stoorgeluid in de vorm van stemgeluid van bezoekers op het terras van het café en van geluid afkomstig van verkeer en van andere horecagelegenheden in de directe omgeving. Tot slot voert zij aan dat in het meetrapport ten onrechte geen bedrijfsduurcorrectie is toegepast wat betreft de bijdrage aan het geluidsniveau van de installaties op het dak van het café, bestaande uit een afzuigventilator, koelcompressoren en een afzuigunit (hierna: de installaties).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6f1807397b5d3b7c52455be8adcaf86f09a41391b733e2e51799a80897031295 | shasum -a 256