Alinea 75 Raad van State 16 maart 2016

9. [appellant sub 4] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het referentieniveau van het omgevingsgeluid op onjuiste wijze is vastgesteld in het bij de aanvraag gevoegde rapport van 29 oktober 2012 van Cauberg-Huygen. [appellant sub 4] voert hiertoe aan dat de windrichtingen waarvan in dit rapport wordt uitgegaan op de data dat de metingen van het referentieniveau van het omgevingsgeluid zijn uitgevoerd niet overeenkomen met de door verschillende weerstations op die data gemeten windrichtingen. Daarnaast stelt [appellant sub 4] zich op het standpunt dat de metingen van het referentieniveau van het omgevingsgeluid op 10 oktober 2012 in de avond- en nachtperiode niet representatief waren vanwege agrarische activiteiten die op deze datum plaatsvonden in de omgeving. Anders dan waarvan de rechtbank is uitgegaan kunnen de desbetreffende agrarische activiteiten volgens [appellant sub 4] niet zonder meer worden aangemerkt als geluidbronnen die als ‘omgevingseigen’ zijn aan te merken. Dit is volgens [appellant sub 4] afhankelijk van de mate waarin de agrarische activiteiten op de voorgrond treden. Dit betekent volgens [appellant sub 4] dat de meting die op 20 augustus 2012 heeft plaatsgevonden, de enige bruikbare meting is. Nu feitelijk slechts één meting is uitgevoerd, is volgens [appellant sub 4] in strijd met het bepaalde in Richtlijn IL-HR-15-01 (Richtlijnen voor karakterisering en meting van omgevingsgeluid; hierna: de richtlijn) gehandeld, omdat uit deze richtlijn volgt dat in dit geval minimaal twee metingen van het referentieniveau van het omgevingsgeluid dienden te worden uitgevoerd. Ter onderbouwing van dit betoog wijst [appellant sub 4] op de bij de rechtbank overgelegde memo ‘Adviesmemo geluidsaspecten’ van 8 juli 2011 die is opgesteld door De Roever Omgevingsadvies.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1260d08dc465a087abbdafee175058a3985b9aae7b094b8ec5efb59579dec0d5 | shasum -a 256