Alinea 98 Raad van State 16 maart 2016

14.1. Hetgeen [appellante sub 2] aanvoert over de emissie van geur in combinatie met de aanwezigheid van het koel- en vrieshuis geeft geen aanleiding voor het oordeel dat de rechtbank er ten onrechte van is uitgegaan dat er in zoverre geen aanleiding bestond voor het college om de vergunning te weigeren dan wel dat hieraan extra voorschriften dienen te worden verbonden ter bescherming van het koel- en vrieshuis. De rechtbank heeft hierbij terecht in aanmerking genomen dat nu uit het geurrapport van G&O Consult van 24 januari 2013 blijkt dat de geurbelasting ter plaatse van het koel- en vrieshuis 1,17 OUE/m3 als 98-percentiel bedraagt, ter plaatse van het koel- en vrieshuis niet alleen wordt voldaan aan de geldende norm van het Gelders geurbeleid voor werken van 5 OUE/m3 als 98-percentiel, maar ook aan de norm voor wonen van 1,5 OUE/m3 als 98-percentiel en dat er geen reden bestond om uit te gaan van een percentielwaarde van 99,9 of 99,99 nu deze waarden volgens het Gelders geurbeleid alleen gelden wanneer er sprake is van kortdurende of sterk fluctuerende bronnen en [appellante sub 2] niet aannemelijk heeft gemaakt dat dit het geval is. Daarnaast geeft hetgeen [appellante sub 2] aanvoert geen aanleiding voor het oordeel dat het college onvoldoende rekening heeft gehouden met de kans op calamiteiten dan wel extra voorschriften ter voorkoming hiervan aan de vergunning had dienen te verbinden. Dat elders calamiteiten met vergistingsinstallaties hebben plaatsgevonden dan wel dat er een grotere kans op calamiteiten is wanneer sprake is van een gemiddeld grotere biogasinstallatie betekent niet dat het college de kans op calamiteiten heeft onderschat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1260d08dc465a087abbdafee175058a3985b9aae7b094b8ec5efb59579dec0d5 | shasum -a 256