Alinea 61 Raad van State 23 maart 2016

De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat het algemeen bestuur afdoende heeft gemotiveerd dat de variatie, hoekaccenten en toonaangevende elementen door de ophoging niet worden aangetast en dat het karakteristiek van het stadsbeeld niet in onevenredige mate wordt aangetast en/of aan de ruimtelijke kwaliteit van het plangebied in onevenredige mate afbreuk wordt gedaan. Er bestaat geen grond voor het oordeel dat het algemeen bestuur zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de beëindiging waarin het bouwplan voorziet niet als een andere dan 17e eeuwse klassieke beëindiging kan worden aangemerkt. De stelling van [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B] dat geen sprake is van een 'klassieke beëindiging', nu het bouwplan voorziet in een 'rechte doos' is hiervoor niet voldoende. Het bouwplan voorziet aan de voor- en achterzijde van het pand in een schuin dak en heeft aldus geen vier rechte zijden. Evenmin bestaat grond voor het oordeel dat het algemeen bestuur de reeds bestaande variatie van kapvormen niet in redelijkheid heeft kunnen betrekken bij de vraag of de kapvorm waarin het bouwplan voorziet de karakteristiek van het stadsbeeld in onevenredige mate aantast. Dat in de welstandsnota 'De Schoonheid van Amsterdam Digitaal, Welstandsnota voor stadsdeel Centrum' (hierna: de welstandsnota) juist van behoud en restauratie van bestaande kappen uitgaat, doet daar niet aan af, nu de welstandsnota bij de beoordeling van de vraag of het algemeen bestuur met toepassing van artikel 8 vrijstelling van het bestemmingsplan kan verlenen niet aan de orde is. Hoewel met het bouwplan een extra verdieping op het platte dak van het pand wordt gerealiseerd, welke verdieping zelf een hoogte heeft van ongeveer 2,70 m, leidt het bouwplan slechts tot een verhoging van de bestaande bouwhoogte van het voorhuis van 30 cm. De goothoogte wijzigt niet. Gelet hierop en op de bij de stukken behorende foto's van het pand, waarop tevens de bouw- en goothoogten van naastgelegen panden zichtbaar zijn, heeft de rechtbank in de einduitspraak terecht overwogen dat het algemeen bestuur afdoende heeft gemotiveerd dat door het bouwplan de bestaande variatie in bouw- en goothoogte binnen de gevelwand niet wordt aangetast. Nu het pand geen hoekpand is, heeft de rechtbank verder terecht overwogen dat aantasting van de hoekaccenten hier niet aan de orde is. Zoals de rechtbank voorts heeft overwogen, betekent het bepaalde in artikel 8, tweede lid, onder d, van de planvoorschriften dat de toonaangevende elementen niet mogen worden aangetast, niet dat ophoging op geen enkele manier zou zijn toegestaan. De rechtbank heeft dan ook terecht overwogen dat artikel 8, eerste en tweede lid, van de planvoorschriften niet aan het verlenen van vrijstelling in de weg staat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/042e0d9a1ff76871c69944128b421394ff3d334dc615b37c067b0821a475fcbf | shasum -a 256