Alinea 31 Raad van State 23 maart 2016

6.1. De SAOZ is volgens vaste rechtspraak van de Afdeling (onder meer uitspraak van 13 januari 2010, zaak nr. 200904677/1/H2) te beschouwen als een onafhankelijke deskundige op het gebied van planschade, zodat het college in beginsel op een door de SAOZ uitgebracht advies mag afgaan, tenzij er concrete aanknopingspunten zijn voor twijfel aan de juistheid of volledigheid ervan. Ter zitting heeft Krijgsman naar voren gebracht dat de gebruikelijke werkwijze bij de bespreking en de opname is dat de bedoeling van de advisering en, als daar behoefte aan is, alle te doorlopen stappen worden uitgelegd. Dat, zoals ter zitting door [appellant A] en [appellant B] aan de orde is gesteld, niet de gebruikelijke werkwijze is gevolgd bij het opstellen van de adviezen, is weliswaar niet zorgvuldig te achten, maar dit vormt op zichzelf onvoldoende reden voor twijfel aan de juistheid of volledigheid van de adviezen. [appellant A] en [appellant B] kunnen voorts niet worden gevolgd in hun stelling dat de SAOZ geen aandacht heeft geschonken aan de mate van waarschijnlijkheid dat er bouwwerken, geen gebouwen zijnde, op de tussengelegen gronden zouden komen. De SAOZ heeft in het commentaar op de door [appellant A] en [appellant B] ingediende zienswijze terecht opgemerkt dat voor de beoordeling dient te worden uitgegaan van een maximale planologische invulling, tenzij deze met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid was uitgesloten, doch dat daarvan geen sprake was. In reactie op het rapport van Land & Co, waarin staat dat sleufsilo’s uit een oogpunt van doelmatigheid altijd zijn gelegen bij de veestallen en dat deze slechts bij wijze van uitzondering op afstand van het bouwvlak worden gebouwd en dat hetzelfde geldt voor mestsilo’s, heeft [belanghebbende] toegelicht dat het in de praktijk voorkomt dat sleufsilo’s om uiteenlopende redenen op ruime afstand van de gebouwen liggen en dat het beeld bij mestsilo’s hetzelfde is. Voorts heeft het college er ter zitting terecht op gewezen dat in het rapport van Land & Co ook is geconstateerd dat dergelijke opslag in uitzonderingssituaties wel voorkomt. De stelling van [appellant A] en [appellant B] ter zitting dat de ondergrond niet geschikt is voor sleufsilo’s heeft het college weersproken. Volgens het college komt grondverbetering veel voor. Gelet hierop hebben [appellant A] en [appellant B] niet aannemelijk gemaakt dat in de oude planologische situatie de oprichting van sleufsilo’s of mestsilo’s met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kon worden uitgesloten. Ook was de oprichting van andere bouwwerken, geen gebouwen zijnde, waarbij te denken valt aan teeltondersteunende voorzieningen, mogelijk. De rechtbank heeft dan ook terecht geoordeeld dat het college van de maximale invulling onder het oude bestemmingsplan mocht uitgaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc0e86be6ffc25d4caaad1d4d109661c10fd17ea3477854fd34ed33acd3d0071 | shasum -a 256