Alinea 39 Raad van State 30 maart 2016

Het bestuur heeft aan het besluit van 28 januari 2014 een door de Adviescommissie Bezwaarschriften uitgebracht advies van 13 januari 2014 ten grondslag gelegd. In dat advies is het volgende vermeld. [appellant sub 1] heeft in bezwaar verduidelijkt dat de door hem gestelde schade het gevolg is van het besluit waarbij de aan de eigenaren van het pand [locatie 2] opgelegde last onder dwangsom is opgeschort. Volgens de adviescommissie is daarmee voldaan aan de voor het nemen van een zelfstandig schadebesluit geldende eisen van connexiteit en dient het verzoek om schadevergoeding daarom inhoudelijk te worden behandeld. [appellant sub 1] heeft tegen het besluit van 13 oktober 2009 bezwaar kunnen maken en eventueel beroep bij de bestuursrechter kunnen instellen, maar heeft dat niet heeft gedaan. Dit betekent dat nu moet worden aangenomen dat dit besluit zowel naar inhoud als wijze van tot stand komen rechtmatig is. Dat onderaan het besluit een bezwaarclausule ontbrak is geen grond voor een ander oordeel. Voor zover [appellant sub 1] bij het bezwaarschrift van 11 oktober 2013 tevens heeft beoogd bezwaar te maken tegen het besluit van 13 oktober 2009, is dit bezwaar te laat ingediend. De overschrijding van de termijn is niet verschoonbaar, omdat [appellant sub 1] niet zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen veertien dagen, na kennisname van het besluit het bezwaar heeft gemaakt. Op grond van het voorgaande komt de adviescommissie tot de conclusie dat het bestuur het verzoek om schadevergoeding terecht en op goede gronden heeft afgewezen. In het advies is verder vermeld dat [appellant sub 1] het bestuur bij brief van 23 augustus 2013 in gebreke heeft gesteld omdat niet tijdig is beslist op zijn verzoek om schadevergoeding. Het bestuur heeft aangegeven dat het besluit van 4 september 2013 op die dag is verzonden. [appellant sub 1] heeft gesteld dat het besluit niet juist was geadresseerd en dat, nu hij daarvan pas in kennis is gesteld per e-mail van 24 september 2013, het besluit op laatst vermelde datum, en daarmee buiten de besluittermijn, bekend is gemaakt, zodat het bestuur de dwangsom heeft verbeurd. Volgens de adviescommissie is het adres van de gemachtigde van [appellant sub 1] [locatie 3], één hoog, of [...], en was het besluit geadresseerd aan [locatie 3]I. Het adres [locatie 3]1 bestaat echter niet en in de postcode is het Arabische cijfer 1 gebruikt. Voldoende duidelijk was dan ook dat met de adressering het adres [locatie 3] werd bedoeld. De adviescommissie komt tot de conclusie dat de bekendmaking op de juiste wijze en tijdig heeft plaatsgevonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5e1365bbd21897818a7c83b333936373234bcd14b0b7e5e4d1e73e510f71c431 | shasum -a 256