Alinea 51 Raad van State 20 januari 2016

[appellant sub 2] heeft niet aannemelijk gemaakt dat de gevolgen van het verlies van zijn rechten als burger van de Unie voor hem en zijn gezin zodanig groot zijn, dat intrekking van zijn Nederlanderschap onevenredig is in verhouding tot de daarmee te dienen belangen. Hetgeen hij heeft aangevoerd omtrent zijn gezin legt hierbij geen gewicht in de schaal, nu dit geen verband houdt met het verlies van zijn specifieke rechten als burger van de Unie. Zijn mogelijkheden voor verblijf bij en bezoek van zijn gezin in Nederland, waarvan de leden allen de Nederlandse nationaliteit hebben, worden niet bepaald door het Unierecht, maar door het Nederlandse recht (zie het arrest van het Hof van 12 maart 2014, C-456/12, O. en B., ECLI:EU:C:2014:135). Hetzelfde geldt voor hetgeen hij heeft aangevoerd over zijn bedrijf in Nederland. Voorts wordt de ernst van het feit waarvoor [appellant sub 2] door de rechtbank te Traunstein is veroordeeld tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van drie jaar en drie maanden in aanmerking genomen. Verder wordt in aanmerking genomen dat [appellant sub 2] door de intrekking van zijn Nederlanderschap niet staatloos wordt en de Turkse nationaliteit behoudt. Dat het intrekkingsbesluit bijna twaalf jaar na de verlening van het Nederlanderschap is genomen, is in dat licht bezien onvoldoende om tot een ander oordeel te komen. Dat de Turkse autoriteiten reeds in 2005 om de uitlevering van [appellant sub 2] hebben verzocht, kan evenmin aan dit oordeel afdoen. Zoals de Afdeling onder 5.1 heeft overwogen, mocht de staatssecretaris de intrekking van het Nederlanderschap baseren op het verzwijgen door [appellant sub 2] van zijn veroordeling in Duitsland en de daaruit voortvloeiende, openstaande straf.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3e7ee937910109ddc16137855ac0f74b1bd20b71002f65aa560eb18cac192027 | shasum -a 256