Alinea 58 Raad van State 6 april 2016

Voorts heeft een effectbeoordeling per habitattype plaatsgevonden gerelateerd aan de toestand van het gebied, drijvende processen in het gebied en maatregelen die inmiddels genomen zijn, dan wel op korte termijn genomen gaan worden. Hieruit volgt dat het habitattype beuken-eikenbossen met hulst gevoelig is voor een toename van stikstofdepositie. Dit type is met name gevoelig voor verzuring, hetgeen vooral het gevolg is van verdroging. Een toename van stikstofdepositie voor dit habitattype vormt geen belemmering voor de instandhoudingsdoelstelling van behoud van oppervlak en kwaliteit, omdat het (reguliere) beheer negatieve effecten voorkomt. Het habitattype eiken-haagbeukenbossen is gevoelig voor stikstofdepositie. Ook dit type is met name gevoelig voor verzuring, hetgeen vooral het gevolg is van verdroging. Een uiterst minimale toename van 0,1 mol N/ha/jr voor dit type zal geen effect hebben. De hydrologische maatregelen zullen voor voldoende buffering zorgen om verzuring tegen te gaan. Ook het habitattype vochtige alluviale bossen is gevoelig voor stikstofdepositie, hetgeen tot verzuring en vermesting kan leiden. Ook hiervoor geldt dat voldoende buffering aanwezig zal zijn na herstel van de hydrologie om verzuring en vermesting tegen te gaan en er als gevolg van een uiterst minimale toename van stikstofdepositie van 0,1 mol N/ha/jr voor dit type geen effecten zullen zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/027e94326f82bd0ff6f065eee4a9598b43d203d26abbe2000616790e76081f63 | shasum -a 256