Alinea 39 Raad van State 13 april 2016

5. [appellante] betoogt verder dat de rechtbank heeft miskend dat de hoogte van de boete niet past bij een eerste overtreding. [appellante] voelt zich behandeld als recidivist. Uit de toelichting bij de besluiten van 10 januari en 27 november 2012 volgt dat het handhavingsbeleid voornamelijk is gericht op malafide bedrijven. [appellante] is geen malafide bedrijf. Zij is per ongeluk in aanraking gekomen met asbest en keurt de kwalificatie van haar als malafide asbestsaneerder in het persbericht van de minister van 17 maart 2014 af. Hoewel haar naam er niet in wordt genoemd, is dat bericht tot haar te herleiden. Aldus heeft de minister door "naming and shaming" een extra sanctie opgelegd die in strijd is met de onschuldpresumptie. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat de minister ook om die reden een lagere boete had moeten opleggen. Verder heeft zij geen voordeel gehad bij de overtreding, heeft zij volledig meegewerkt aan het onderzoek en heeft zij openheid van zaken gegeven. Daarnaast hadden de inspecteurs te kennen gegeven dat haar een boete van € 5.000,00 tot € 10.000,00 zou worden opgelegd. Die mededeling is gedaan in het kader van een punitieve sanctie. Daarom kon zij er gerechtvaardigd op vertrouwen dat de boete die haar zou worden opgelegd die hoogte zou hebben.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f480f2fbdc0b80884e6c1945bdc469b0b600eff46fbc4ad1ef49d343109e9049 | shasum -a 256