Alinea 30 Raad van State 13 april 2016

6. In hoger beroep betoogt [appellant] dat dit oordeel geen weerlegging vormt van hetgeen hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank heeft ten onrechte nagelaten over juridische aspecten, met name over de vraag wat de verhouding is tussen het normale maatschappelijke risico en het ontbreken van voorzienbaarheid, gemotiveerd uitspraak te doen. Voorts betoogt [appellant] dat er overal burgerwoningen zijn verschenen en dat de raad van de gemeente Wierden en provinciale staten het gebied van landschappelijke waarde hebben verklaard en nieuwvestiging of zelfs uitbreiding van bestaande bedrijven verboden hebben. Bovendien is een intensieve veehouderij iets anders dan een landbouwbedrijf. Nieuwvestiging in de richting van de woning van [appellant] is in strijd met het beleid en lag daarom ook niet in de lijn der verwachtingen. Nu voorzienbaarheid geen rol speelt omdat [appellant] de woning door vererving heeft verkregen, kan het niet zo zijn dat gebiedsspecifieke kenmerken en beleidswijzigingen, die aan de orde komen bij de voorzienbaarheid, nu via de toets van het normaal maatschappelijk risico alsnog aan [appellant] kunnen worden tegengeworpen. De conclusie dat de planologische maatregel in de lijn der verwachtingen lag doordat de planologische maatregel voorzienbaar was sinds het ter uitwerking van het Reconstructieplan Salland Twente (hierna: reconstructieplan) op 7 februari 2007 vastgestelde "Uitwerkingsplan Enter" (hierna: uitwerkingsplan) is in strijd met het onderscheid tussen voorzienbaarheid en de vraag of een ontwikkeling beschouwd dient te worden als een normaal maatschappelijk risico.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/442635c75190df387c47a87cbb5be1791cc31aa497190003e5dbe992c7329374 | shasum -a 256