Alinea 22 Raad van State 18 januari 2017

1. De Belastingdienst/Toeslagen heeft aan het besluit van 22 januari 2014 ten grondslag gelegd dat ten minste één van de medebewoners van [appellant] niet rechtmatig in Nederland verblijft of een verblijfstatus heeft die geen recht geeft op toeslag. De Belastingdienst/Toeslagen heeft dit besluit bij besluit van 16 juli 2015 gehandhaafd, waarin hij zich op het standpunt heeft gesteld dat uit gegevens van de Immigratie- en Naturalisatiedienst is gebleken dat de inwonende zoon van [appellant], N.B. [appellant], vanaf 1 oktober 2003 tot en met 2 februari 2015 geen verblijfstitel had en [appellant] daarom over 2014 geen recht op een toeslag heeft, ook al is hij zelf Nederlander of verblijft hij rechtmatig in Nederland. De Belastingdienst/Toeslagen wijst er in dit verband op dat toeslagen bij een aanvrager met een partner of een medebewoner, niet per individu worden verstrekt, maar toekomen aan het gezin. Indien wel een toeslag zou worden verstrekt, zou ook de vreemdeling zonder rechtmatige verblijfstitel een geldelijk voordeel hebben, hetgeen het koppelingsbeginsel nu juist wil voorkomen, aldus de Belastingdienst/Toeslagen. Verder heeft de Belastingdienst/Toeslagen het standpunt ingenomen dat een onderscheid tussen mensen met een Nederlandse of rechtmatig in Nederland verblijvende partner of medebewoner en mensen met een partner of medebewoner zonder geldige verblijfstitel geen verboden discriminatie oplevert.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a7eca72ca8793dcb17603244cf765b36fe4a9e69b0913b8759e114c2ade17c2f | shasum -a 256