Alinea 24 Raad van State 18 januari 2017

2. De rechtbank heeft de Belastingdienst/Toeslagen gevolgd in zijn standpunt dat de inwonende zoon van [appellant] een medebewoner in de zin van artikel 2, eerste lid, onder e, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (hierna: de Awir) is. Nu deze zoon in 2014 niet over een geldige verblijfstitel beschikte, had [appellant] gelet op artikel 9, derde lid, van de Awir, over het jaar 2014 geen recht op huurtoeslag. Volgens de rechtbank is de uitzondering van de tweede volzin van artikel 9, derde lid, van de Awir niet van toepassing. De rechtbank heeft in dit verband overwogen dat deze uitzondering slechts betrekking heeft op asielzoekers. Volgens de rechtbank biedt de wet geen ruimte om minderjarige vreemdelingen, niet zijnde asielzoekers, uit te zonderen van de toepassing van het koppelingsbeginsel. Verder heeft de rechtbank van belang geacht dat uit artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM) geen positieve verplichting voortvloeit tot verstrekking van huurtoeslag, nu huurtoeslag niet behoort tot die sociale voorzieningen die strekken tot het waarborgen van een bestaansminimum voor gezinnen met kinderen. Ten slotte heeft de rechtbank overwogen dat de artikelen 26 en 27 van het Verdrag inzake de rechten van het kind (hierna: het IVRK), waarop [appellant] in beroep heeft gewezen, geen normen bevatten die vatbaar zijn voor rechtstreekse toepassing door de rechter.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a7eca72ca8793dcb17603244cf765b36fe4a9e69b0913b8759e114c2ade17c2f | shasum -a 256