Alinea 41 Raad van State 19 april 2017

9. [ appellante A] en andere betogen dat de minister zich, gelet op de tussenuitspraak, ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat een voor schadevergoeding vereist oorzakelijk verband tussen het tracébesluit en schade in verband met verwijdering of afsluiting van de Hendrik Algraweg ontbreekt. Daartoe voeren zij in de eerste plaats aan dat het causaliteitsvereiste een gepasseerd station is. In de tussenuitspraak is overwogen dat zij ter zitting van de Afdeling onweersproken hebben gesteld dat in het tracébesluit is vastgelegd dat de Hendrik Algraweg wordt afgesloten. Volgens [appellante A] en anderen betekent dit dat de minister niet mag afwijken van dit in de tussenuitspraak gegeven oordeel. In dit verband achten zij voorts van belang dat, gezien het daarvan gemaakte proces-verbaal, de gemachtigden van de minister ter zitting van de Afdeling desgevraagd uitdrukkelijk hebben bevestigd dat in het tracébesluit is vastgelegd dat de Hendrik Algraweg wordt afgesloten. Voor het geval de Afdeling oordeelt dat het causaliteitsvereiste geen gepasseerd station is, voeren zij aan dat uit het tracébesluit valt af te leiden dat de Hendrik Algraweg wordt afgesloten, zodat aan dat vereiste is voldaan. Dat de weg thans nog open is, is niet van belang, omdat de maatstaven voor het toekennen van een tegemoetkoming in planschade in dit geval van overeenkomstige toepassing zijn. Dit betekent dat slechts de planologische situatie ter plaatse relevant is en niet de feitelijke verwijdering of afsluiting van de weg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3cd357c303fa32ca0d7b4a5e9c29f3e3972c83fd457ef69878676f94ee131af3 | shasum -a 256