Alinea 49 Raad van State 30 juni 2017

Het uitgangspunt van de rechtbank dat er concrete en objectieve omstandigheden moeten zijn die de conclusie rechtvaardigen dat de artsen van het BMA onvoldoende onpartijdig hebben gehandeld, is volgens de vreemdeling niet juist. Hiertoe wijst hij erop dat uit de punten 54 en 55 van het arrest Korošec volgt dat de tweede en derde factor in onderlinge samenhang moeten worden bezien. Dit betekent volgens hem dat de omstandigheden dat het BMA onderdeel is van het Ministerie en dat het BMA-advies en de BMA-nota doorslaggevend zijn geweest voor het oordeel van de rechtbank reeds voldoende zijn om uit te gaan van de partijdigheid van de artsen van het BMA. Dit noopte derhalve de rechtbank tot het benoemen van een onafhankelijke medisch deskundige. De rechtbank heeft volgens de vreemdeling ten onrechte bepalend geacht dat hij de gelegenheid heeft gehad het BMA-advies en de BMA-nota te weerspreken. Hij wijst er op dat gezien punt 56 van het arrest Korošec voor het oordeel van het EHRM niet bepalend is geweest dat klager is gehoord en er naar andere informatie in het dossier is gekeken. Voorts heeft de rechtbank volgens hem niet onderkend dat volgens vaste rechtspraak van de Afdeling verschil van inzicht tussen zijn behandelaars en de BMA-arts niet maakt dat een BMA-advies niet zorgvuldig, inzichtelijk of concludent is. Voorts wijst hij erop dat het financieel gezien voor iemand in zijn positie praktisch onmogelijk is om zelf een onafhankelijke medisch deskundige in te schakelen. Tot slot is de vreemdeling op verzoek van de Afdeling ingegaan op het arrest van het EHRM van 3 mei 2016 in de zaak Letinčić tegen Kroatië, ECLI:CE:ECHR:2016:0503JUD000718311, (hierna: het arrest Letinčić) en het arrest van het EHRM van 17 november 2015 in de zaak Spycher tegen Zwitserland, ECLI:CE:ECHR:2015:1117DEC002627512, (hierna: het arrest Spycher).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be6a4ffdbd2727342b36b3691506e5ab91c71bf74c45d0597de9c708b1b2939e | shasum -a 256