Alinea 52 Raad van State 16 augustus 2017

7.1. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de wetgever blijkens de geschiedenis van de totstandkoming van de Awb-bepalingen betreffende beslistermijnen en het verbeuren van dwangsommen wegens overschrijding daarvan niet heeft gewild dat door onredelijk gebruik van het recht om aanvragen in te dienen dwangsommen ten laste van de publieke kas kunnen worden geïncasseerd (vergelijk de uitspraak van 19 november 2014, ECLI:NL:RVS:2014:4135). Zoals hiervoor is overwogen, heeft [appellante] misbruik gemaakt van het recht om Wob-verzoeken in te dienen. Weliswaar had [appellante] het recht om bezwaar te maken tegen het besluit van de Belastingdienst/Toeslagen dat zij met het indienen van de Wob-verzoeken misbruik van recht maakte, maar dat betekent niet dat dit bezwaar los moet worden gezien van die Wob-verzoeken. Indien [appellante] niet - door misbruik te maken van recht - de Wob-verzoeken had ingediend, was er daarover immers nooit een bezwaarprocedure geweest. Zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, was de Belastingdienst/Toeslagen daarom niet verplicht om [appellante] een dwangsom te betalen wegens het niet tijdig nemen van een besluit op bezwaar. De rechtbank is daarom terecht niet toegekomen aan beoordeling van de beroepsgrond dat de dwangsom op een onjuist bedrag is vastgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4ebbfbcbade7e8e24fd6f373f2bc3649f3e95fec8149a399f894eb1c217dac8f | shasum -a 256