Alinea 33 Raad van State 1 september 2017

3.5. Deze toetsing door de uitleveringsrechter is niet vergelijkbaar met de door de staatssecretaris te verrichten beoordeling of er ernstige redenen zijn om te veronderstellen dat een vreemdeling zich schuldig heeft gemaakt aan gedragingen als bedoeld in artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag, zoals hiervoor onder 3.1 beschreven. De omstandigheid dat de uitleveringskamer van de rechtbank Den Haag de uitlevering van de vreemdeling toelaatbaar heeft geacht (zie de uitspraak van 14 november 2014, ECLI:NL:RBDHA:2014:13879 en het advies van diezelfde datum, ECLI:NL:RBDHA:2014:13878) en de minister van Veiligheid en Justitie de uitlevering vervolgens heeft toegestaan, leidt er daarom niet toe dat het uitleveringsverzoek op zichzelf reeds dragend kan zijn voor de tegenwerping van voormeld artikel 1(F). Dat het uitleveringsverzoek door een Georgische rechter is getoetst, is evenmin doorslaggevend, reeds omdat de staatssecretaris desgevraagd ter zitting geen duidelijkheid kon verschaffen over de omvang en intensiteit van de door de Georgische rechter verrichte toetsing. De verwijzing naar de Background Note leidt niet tot een ander oordeel. Daargelaten de juridische status van dit stuk, volgt ook daaruit dat een door een nationale autoriteit uitgevaardigd uitleveringsverzoek, zonder enig onderzoek van een nationale beslissingsautoriteit naar de feitelijke aannemelijkheid daarvan, niet zonder meer voldoende is voor de tegenwerping van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fcc7a2b2dd01f95b012cc3a69b1d75b3a333a2cb91e982845eeb176e02e007b6 | shasum -a 256