Alinea 35 Raad van State 8 februari 2017

6.2. Hoewel [appellant] voorts op zich terecht betoogt dat de rechtbank niet is ingegaan op zijn betoog dat de burgemeester zou hebben toegezegd dat bij verkoop van de woning de sluiting zou worden heroverwogen, leidt dit niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak. Hiertoe wordt overwogen dat [appellant] ter zitting bij de Afdeling heeft toegelicht dat het om een toezegging gaat, die tijdens een telefoongesprek is gedaan aan een van de eigenaren van de woning door een ambtenaar van de gemeente. Nog daargelaten of deze toezegging kan worden aangemerkt als een aan het bestuursorgaan toe te rekenen concrete en ondubbelzinnige toezegging door een daartoe bevoegd persoon waaraan rechtens te honoreren verwachtingen kunnen worden ontleend, biedt die onvoldoende grond voor het oordeel dat de burgemeester reeds daarom artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet niet had mogen toepassen. Daarbij komt dat bekend was dat de eigenaars van de woning deze wilden verkopen en zich daarom tot de gemeente hadden gewend om toegang tot de woning te verkrijgen ten behoeve van een eventuele verkoop. Tijdens de hoorzitting in bezwaar is namens de burgemeester bovendien toegelicht dat hij ervan uit is gegaan dat gelet op de huidige huizenmarkt een eventuele verkoop pas na de beëindiging van de sluiting zal plaatsvinden. Dat uit de vermeende toezegging van de burgemeester zou kunnen worden afgeleid dat sprake is van een strafsanctie, volgt de Afdeling niet. De rechtbank heeft voorts terecht overwogen dat de burgemeester voldoende rekening heeft gehouden met het herstelkarakter van de sanctie, nu niet is gebleken dat de sanctie verder strekt dan tot beëindiging en voorkoming van overtredingen van de Opiumwet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ab076d815d88b6b95391239c5b13fd5ca0a4efd6e7de5b0db92b6dc3ba46cb3f | shasum -a 256