Alinea 44 Raad van State 1 november 2017

7.1. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat de burgemeester gebruik heeft mogen maken van zijn bevoegdheid om tot het verlengen van het aan [appellante] opgelegde huisverbod met achttien dagen te besluiten. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in haar uitspraak van 1 april 2015, ECLI:NL:RVS:2015:1030, is bij de beoordeling of de dreiging van gevaar of het vermoeden daarvan daadwerkelijk niet langer bestaat, van belang of de uithuisgeplaatste inmiddels een reële aanvang met de hulpverlening heeft gemaakt en of de verwachting gerechtvaardigd is dat hij aan de hulpverlening blijft meewerken. Bij de stukken bevindt zich een beleidsadvies van 20 juli 2016. Daaruit volgt dat een medewerker van Veilig Thuis Rotterdam Rijnmond op 13 juli 2016, twee dagen na de oplegging van het huisverbod, met [appellante] heeft gesproken en dat zij daarbij heeft gezegd de aangeboden hulp te accepteren. Uit datzelfde advies volgt ook dat wegens haar detentie nog geen aanvang met de hulpverlening kon worden gemaakt. De rechtbank is gelet hierop terecht tot de conclusie gekomen dat, hoewel zowel [appellante] als [belanghebbende A] te kennen hebben gegeven hulpverlening te accepteren, die hulpverlening nog niet daadwerkelijk was opgestart. Daarnaast heeft de rechtbank terecht van belang geacht dat ten tijde van het huisverbod geen duidelijkheid bestond over de vraag of de voorlopige hechtenis van [appellante] al dan niet onder bepaalde voorwaarden zou worden geschorst en dat, zoals reeds hiervoor onder 6.2. is overwogen, het huisverbod mede een contactverbod behelst. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de burgemeester de belangen van de achterblijvers, veiligheid en rust, bij de verlenging van het huisverbod in redelijkheid zwaarder heeft kunnen laten wegen dan de belangen van [appellante] bij een terugkeer naar de woning.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/015204c2a52cefe3dc4103f52ddee1dfc1995cb4b8d9b49b9821557c2d5c22bd | shasum -a 256