Alinea 38 Raad van State 9 november 2017

Bij deze oordelen wordt betrokken dat geen grond bestaat voor het oordeel dat het beleid in strijd is met het uitgangspunt van de wetgever dat een sluiting een ultimum remedium dient te zijn. Zoals de Afdeling uiteen heeft gezet in haar uitspraak van 19 november 2014, ECLI:NL:RVS:2014:4209, vormt de handel in en het gebruik van verdovende middelen in Heerlen een groot probleem en is een sluiting van de woning voor de duur van twaalf maanden noodzakelijk om de woning te onttrekken aan het drugscircuit en een aantrekkelijk woon- en vestigingsklimaat te herstellen. In het Handhavingsbeleid staat in dit verband dat de harde aanpak die de burgemeester sinds 2008 heeft gehanteerd succes bleek te hebben, maar dat een en ander niet vanzelf is gegaan. En dit succes zal volgens het beleid ook niet vanzelfsprekend blijven als niet alert gebleven en opgetreden wordt tegen drugs, straathandel en drugspanden. Want ook nu nog wordt in Heerlen overlast ondervonden van drugsgebruikers en blijven panden van waaruit in drugs wordt gehandeld nog steeds in delen van de stad de sfeer bepalen, aldus het beleid. Gelet op deze achtergrond heeft de burgemeester zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat in geval van het aantreffen van een handelshoeveelheid harddrugs een sluiting van de woning noodzakelijk is. Hierbij wordt betrokken dat de burgemeester, zoals hij ook in het besluit op bezwaar heeft gedaan, in het individuele geval beoordeelt of er bijzondere omstandigheden bestaan die nopen tot afwijking van het beleid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3132a2fcb20f94246ea4db5ba71c8c7a8eaba37f9fa0db2ba769edc55252c3fb | shasum -a 256