Alinea 39 Raad van State 8 februari 2017

4. De rechtbank heeft in de tussenuitspraak overwogen dat, gelet op artikel 12.1 van de bij het tweede bestemmingsplan behorende planvoorschriften, de uit te werken bestemming voor woondoeleinden tevens voorziet in gebruik ten behoeve van detailhandel, dat het gebruik van de onroerende zaak voor de exploitatie van een supermarkt daarmee in overeenstemming was en dat uitwerking van de bestemming daarvoor niet noodzakelijk was. Voorts heeft de rechtbank overwogen dat de gestelde schade is veroorzaakt door het wegbestemmen van een directe gebruiksmogelijkheid en dat uit de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 6.1, zesde lid, van de Wet ruimtelijke ordening (hierna: de Wro) niet valt af te leiden dat de wetgever heeft beoogd dat een uit te werken bestemming ook in deze situatie niet in de vergelijking tussen het oude en het nieuwe planologische regime mag worden betrokken. In dit verband heeft zij overwogen dat uit de uitspraak van de Afdeling van 15 oktober 2014 valt af te leiden dat in die zaak de vergelijking tussen het oude en het nieuwe planologische regime niet in geschil was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1f2b2f403b6091bcaaf2d28f9f1caa55d0aa36156e2db1170dca4eb21560a487 | shasum -a 256