Alinea 25 Raad van State 11 januari 2017

4. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat zij artikel 2, eerste lid, van de Wav heeft overtreden omdat zij niet heeft voldaan aan het vereiste looncriterium en derhalve in het bezit had moeten zijn van tewerkstellingsvergunningen. Zij voert aan dat in artikel 1d, eerste lid, aanhef en onder a, onder 1˚, van het Besluit uitvoering Wav (hierna: het Besluit), zoals het ten tijde van belang luidde, niet stond of het loonnormbedrag inclusief of exclusief vakantie-uitkering was. Pas in de per 1 maart 2015 luidende tekst van het Besluit staat dat het gaat om een loonnormbedrag exclusief vakantie-uitkering. Zij heeft mogen uitgaan van de tekst van het Besluit zoals deze ten tijde van belang luidde, en handelde daarmee niet in strijd. De rechtbank heeft ten onrechte overwogen dat geen sprake is van strijd met het legaliteitsbeginsel nu de tekst van het Besluit, zoals deze ten tijde van belang luidde, correct was gepubliceerd in de Staatscourant en hieruit volgde dat het ging om een loonnormbedrag exclusief vakantie-uitkering. Volgens [appellante] is wel sprake van strijd met dit beginsel, nu de publicatie in de Staatscourant niet voor een ieder kenbaar was. Als hieraan doorslaggevende betekenis moet worden toegekend, dan ontstaat juridische chaos, aldus [appellante].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/638866ceff108036331ba8a3b650a57355dbb7951e16ad70651c305550bc19ae | shasum -a 256