Alinea 145 Raad van State 6 december 2017

78. De rechtbank heeft terecht geen aanleiding gezien om, zoals DSM heeft verzocht, het college te veroordelen in de werkelijke gemaakte kosten van rechtsbijstand. Het in de bijlage bij het Bpb neergelegde vergoedingenstelsel heeft een forfaitair karakter. Indien zich bijzondere omstandigheden voordoen, kan op grond van artikel 2, derde lid, van het Bpb van dit forfaitaire stelsel worden afgeweken. Blijkens de nota van toelichting bij deze bepaling (Stb. 1993, 763) moet het daarbij gaan om uitzonderlijke gevallen, waarin strikte toepassing van dit forfaitaire stelsel onrechtvaardig uitpakt. Dit is bijvoorbeeld zo wanneer de burger door gebrekkige informatieverstrekking door de overheid op uitzonderlijk hoge kosten is gejaagd. DSM heeft niet aannemelijk gemaakt dat het college het besluit van 3 juni 2014 tegen beter weten in heeft genomen en dat zij door dat besluit is gedwongen tot het inroepen van rechtshulp waar een uitzonderlijke tijdsbesteding mee was gemoeid. Er is geen grond voor het oordeel dat de werkzaamheden zoals verricht niet behoren tot de reguliere werkzaamheden in een beroepsprocedure in een planschadezaak. Derhalve bestaat geen grond voor het oordeel dat zich hier bijzondere omstandigheden, als bedoeld in artikel 2, derde lid, van het Bpb, voordoen, zodat kan worden volstaan met het toekennen van een vergoeding met toepassing van de forfaitaire bedragen van het Bpb.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebc8b5068cad30eb44fc62c3bc41d16ecb13fdcd51a6989f114ad724c8c7b8ec | shasum -a 256