Alinea 53 Raad van State 6 december 2017

5.4. De Afdeling ziet geen aanleiding om met betrekking tot de te stellen grenswaarden thans anders te oordelen dan in haar uitspraak van 28 juni 2017, ECLI:NL:RVS:2017:1689. Anders dan het college ter zitting van de Afdeling heeft betoogd, is de Afdeling van oordeel dat met betrekking tot de eenheid waarin de geluidgrenswaarden kunnen worden vastgesteld geen onderscheid dient te worden gemaakt tussen windmolens waarop het overgangsrecht van het Activiteitenbesluit van toepassing was en windmolens die zijn opgericht na de inwerkingtreding van artikel 3.14a van het Activiteitenbesluit. In artikel 6.21a, eerste lid, van het Activiteitenbesluit zoals dat luidde ten tijde van de besluiten van 7 mei 2014 en 2 december 2014, is bepaald dat in verband met een windturbine waarvoor onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip van inwerkingtreding van artikel 3.14a een vergunning in werking en onherroepelijk is, bij ministeriële regeling maatregelen kunnen worden voorgeschreven die ertoe leiden dat binnen een bij die regeling te bepalen termijn aan de waarde van ten hoogste 47 dB Lden en ten hoogste 41 dB Lnight op de gevel van gevoelige gebouwen wordt voldaan in die gevallen waarin uit het akoestisch onderzoek, bedoeld in artikel 1.11, negende lid, blijkt dat de geluidsbelasting die waarde overschrijdt. Daaruit blijkt naar het oordeel van de Afdeling dat ook bestaande windturbines aan de nieuwe systematiek moeten (gaan) voldoen. Voorts biedt de tekst van artikel 6.1 van het Activiteitenbesluit geen aanknopingspunten voor het oordeel dat het bevoegd gezag de voorheen geldende (maatwerk)voorschriften als nieuwe maatwerkvoorschriften kan vaststellen in een andere eenheid dan bepaald in artikel 3.14a, eerste lid, van het Activiteitenbesluit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3a68ffc57c51387451e546f956d29f9e3059b33ff907f454594deed7ff51bee | shasum -a 256