Alinea 60 Raad van State 13 december 2017

7. [appellante] betoogt voorts dat de rechtbank ten onrechte het besluit van 14 juli 2016 terughoudend heeft getoetst. Volgens haar had de rechtbank dit besluit vol moeten toetsen, omdat het verwijt dat [appellante] door het bestuur wordt gemaakt puur strafrechtelijk van aard is. Gelet hierop dienen de van oorsprong strafrechtelijke waarborgen, zoals beschreven in onder meer artikel 40, tweede lid, en onder b, van het Verdrag voor de rechten van het kind (hierna: het IVRK), waaronder de onschuldpresumptie, onverkort van toepassing te zijn op een tuchtrechtelijke procedure als hier aan de orde. Voorts dient het strafrechtelijke bewijsrecht als uitgangspunt te worden genomen bij beantwoording van de vraag of de definitieve verwijdering van de school terecht was. De definitieve verwijdering is alleen gestoeld op de verklaringen van het slachtoffer dat [appellante] aandeel heeft gehad in het geweldsincident en op de verklaring van [appellante] dat zij bij dat incident aanwezig was. Dit is onvoldoende om tot een veroordeling te komen voor openlijke geweldpleging en het bestuur is derhalve te lichtvaardig tot het besluit tot verwijdering gekomen. De rechtbank heeft ten onrechte niet onderkend dat uit de motivering van het besluit door het bestuur niet dan wel onvoldoende blijkt dat de aard, de ernst en de omvang van de verdenking aan het adres van [appellante] zodanig zijn dat er geen andere mogelijkheid was dan haar definitief van school te verwijderen. Ook de door het bestuur gestelde weerslag die het incident op school zou hebben gehad, is niet gebleken of onderbouwd, aldus [appellante].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a6d096643c4f127407104eb865535b26638a737d84cb9f2f58470634f0713c9d | shasum -a 256