Alinea 37 Raad van State 20 december 2017

6.3. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat de Belastingdienst/Toeslagen zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat het niet toekennen van huurtoeslag en kindgebonden budget over 2014 en kindgebonden budget, zorg- en huurtoeslag over 2015 in dit geval niet strijdig is met artikel 14, gelezen in verbinding met artikel 8 van het EVRM. De omstandigheid dat aan [appellante] een verblijfsvergunning op humanitaire gronden is verleend, maar die vergunning niet met terugwerkende kracht is verleend waardoor een verblijfsgat is ontstaan, is niet aan te merken als zeer bijzonder in vorenbedoelde zin. Het beroep naar analogie op het arrest Moussa Abdida gaat evenmin op. Daargelaten dat [appellante] geen aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel danwel een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning regulier vanwege medische noodsituatie heeft gedaan, heeft het Hof in dat arrest overwogen dat het aan de lidstaten staat te bepalen op welke wijze in de elementaire levensbehoefte van die betrokken derdelander wordt voorzien. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (bijvoorbeeld in de uitspraak van 13 november 2013, ECLI:NL:RVS:2013:1939) strekt de verstrekking van kindgebonden budget, zorg- en huurtoeslag niet tot het waarborgen van het bestaansminimum. Het kindgebonden budget is bedoeld om ouders te ondersteunen in de kosten van opvoeding en ontwikkeling van kinderen. Dat de alleenstaande oudertoeslag van de nabestaandenuitkering is overgeheveld naar het kindgebonden budget maakt het voorgaande niet anders, omdat na deze overheveling ook dit gedeelte van het kindgebonden budget het karakter heeft van een aanvullende financiële ondersteuning in de kosten van kinderen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/df4caf133956a32c8aa3ab3c87cabac63377e27801ba4b9dc1289348df587ede | shasum -a 256