Alinea 38 Raad van State 20 december 2017

De rechtbank heeft terecht onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 20 maart 2013 (ECLI:NL:RVS:2013:BZ4924) overwogen dat de omstandigheid dat gedeeltelijk aan de last is voldaan door het staken van de bedrijfsactiviteiten en het buiten gebruik stellen en afkoppelen van de frituuroven en andere apparatuur, voor het college geen reden hoefde te vormen om het in te vorderen bedrag te matigen. Zoals de Afdeling hiervoor heeft overwogen, is het verwijderen en verwijderd houden van de bedrijfsmatige voorzieningen een onderdeel van de last. De last strekt er in zoverre toe om te voorkomen dat de bedrijfsactiviteiten, nadat deze zijn gestaakt, met behulp van de bedrijfsmatige voorzieningen weer snel en eenvoudig kunnen worden opgestart. Het college mocht dan ook belang hechten aan naleving van dit onderdeel van de last. Voorts kon [appellant], zoals de Afdeling eveneens hiervoor heeft overwogen, uit de brief van 1 april 2015 genoegzaam afleiden dat de frituuroven in elk geval tot de te verwijderen bedrijfsmatige voorzieningen behoorde, zodat hem in elk geval in zoverre kan worden verweten dat hij de last niet heeft nageleefd. De rechtbank heeft in de gestelde onduidelijkheid over de reikwijdte van de last dan ook terecht geen aanleiding gevonden voor het oordeel dat het college het in te vorderen bedrag had moeten matigen. Tot slot valt evenmin in te zien dat de omstandigheid dat de bevoegdheid tot invordering van de verbeurde dwangsom een jaar na 12 mei 2015 zou verjaren, bij het nemen van het besluit tot invordering op 3 maart 2016 aanleiding had moeten vormen voor matiging van de dwangsom.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca8cfa51945c15ef52aee374fdc15dfefcc0786957daa4239eadf0d97f5fef88 | shasum -a 256