Alinea 231 Raad van State 8 februari 2017

De Afdeling volgt het college hierin niet. In de zaak waarop de uitspraak van 18 mei 2016 betrekking heeft, was in het moederplan aan de gronden in het plangebied de bestemming "Gemengd—Uit te werken" toegekend, op grond waarvan stedelijke functies waren toegestaan, terwijl in het bestemmingsplan "Oude-Tonge" een agrarische bestemming is toegekend die nog geen stedelijke functies toelaat. De vergelijking met deze uitspraak gaat daarom niet op. Een wijzigingsbevoegdheid is naar het oordeel van de Afdeling niet op één lijn te stellen met een uitwerkingsplicht. Anders dan bij een uitwerkingsplicht, waarbij de planologische aanvaardbaarheid van de uit te werken bestemming als een gegeven geldt, mag bij een wijzigingsbevoegdheid de aanvaardbaarheid van de nieuwe bestemming binnen het gebied waarop de wijzigingsbevoegdheid betrekking heeft slechts in beginsel als een gegeven worden beschouwd. Terwijl voor een uitwerkingsplicht gelet op artikel 3.6, eerste lid, onder b, van de Wro geldt dat burgemeester en wethouders het plan moeten uitwerken, geldt voor een wijzigingsbevoegdheid gelet op het eerste lid, onder a, dat burgemeester en wethouders binnen bij het plan te bepalen grenzen het plan kunnen wijzigen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec5ffd88e1e31337cb751c19c21ad8203988120110e82bf1392023ab9e046d79 | shasum -a 256