Alinea 413 Raad van State 22 december 2017

Wat betreft het vertrouwensbeginsel is het beeld niet glashelder (punt 6.7). Voor zover het beginsel (of het beginsel van rechtszekerheid) wordt toegepast bij de onmiddellijke toepassing van een gewijzigd algemeen verbindend voorschrift op bestaande rechtsposities, lijkt de willekeursluis niet altijd te worden gehanteerd. In de enkele zaak waarin een algemeen verbindend voorschrift werd getoetst aan onder meer het vertrouwensbeginsel vanwege het niet nakomen van toezeggingen vond de vernietiging uiteindelijk plaats wegens schending van het verbod van willekeur. Toetsing aan het beginsel van evenredige belangenafweging (art. 3:4, tweede lid, Awb) kan uiteraard een willekeurtoets impliceren (punt 6.9). Daarbij kan het voor het rechterlijke oordeel over een algemeen verbindend voorschrift dat negatief uitpakt voor een bepaalde groep - volgens de CRvB - uitmaken of de regelgever op basis van zorgvuldig onderzoek welbewust en gemotiveerd de desbetreffende keuze heeft gemaakt (punt 6.10). Is dat het geval, dan respecteert de rechter deze keuze. Opmerkelijk is verder dat de bestuursrechters in het kader van artikel 3:4, tweede lid, Awb in sommige zaken een tamelijk strikte toetsing op evenredigheid/materiële zorgvuldigheid verrichten (punt 6.9), zonder dat de willekeursluis een (wezenlijke) rol speelt. Uit de Alcoholslot-zaak van de Afdeling blijkt verder dat bij de toetsing aan evenredigheid voortschrijdend inzicht van de rechter een rol kan spelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a7daba5ec86eba0456b39ab0294da699d3e6d259e2c2cd845730e0c735d52788 | shasum -a 256