Alinea 554 Raad van State 22 december 2017

De rechterlijke toetsing aan het motiveringsbeginsel staat - dit ook in reactie op een daartoe strekkende vraag van de staatssecretaris (punt 2.4) - niet op gespannen voet met de expliciete uitsluiting van afdeling 3.7 (motivering) voor besluiten, inhoudende een algemeen verbindend voorschrift (art. 3:1, tweede lid, onder b, Awb). Die uitsluiting, die in de wetsgeschiedenis nauwelijks wordt gemotiveerd (punt 7.2), heeft mijns inziens - zoals ook door Van Wijk/Konijnenbelt & Van Male wordt gesteld (punt 7.9) - ermee te maken dat de eis van een kenbare en deugdelijke motivering niet kan worden gesteld aan de vaststelling van vooral politiek omstreden algemeen verbindende voorschriften door vertegenwoordigende organen, omdat de inhoud van het voorschrift op dat moment wordt bepaald door - wat zij noemen - de ‘politieke of democratische deelrationaliteit’. Daarmee is echter niet gezegd dat een algemeen verbindend voorschrift op een later moment, meer in het bijzonder als het (exceptief) wordt aangevochten voor de rechter, door het orgaan niet kenbaar en deugdelijk gemotiveerd moet kunnen worden. Dat moet het wel, wat ook blijkt uit de in onderdeel 6 vermelde rechtspraak, te beginnen met Landbouwvliegers zelf. In al die zaken is de deugdelijkheid van de motivering een essentieel element voor de beantwoording door de rechter van de vraag of het bestreden algemeen verbindend voorschrift in strijd is met een hoger wettelijk voorschrift of een algemeen rechtsbeginsel (waaronder willekeur). Dat zal in de toekomst niet anders zijn. Wat wel verandert, is of de enkele schending van het motiveringsbeginsel al tot het onverbindend achten/buiten toepassing laten van het voorschrift kan leiden. Nu kan dat niet, in de toekomst wat mij betreft wel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a7daba5ec86eba0456b39ab0294da699d3e6d259e2c2cd845730e0c735d52788 | shasum -a 256