Alinea 41 Raad van State 22 februari 2017

7. [appellant] betoogt dat het besluit van 17 november 2016 onvoldoende is gemotiveerd en het resultaat is van een gebrekkig en onzorgvuldig onderzoek. Volgens [appellant] ligt de omstandigheid dat de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (hierna: AIVD) geen samenwerkingsrelatie heeft met de Indonesische inlichtingen- en veiligheidsdienst, en in het verlengde daarvan de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (hierna: MIVD) evenmin, buiten zijn macht en invloedssfeer. [appellant] ziet niet in waarom het niet kunnen verkrijgen van voldoende gegevens over zijn partner een dusdanig risico voor de nationale veiligheid betekent dat zijn verklaring van geen bezwaar dient te worden ingetrokken. Van een concreet veiligheidsrisico is volgens [appellant] in zijn geval geen sprake. Hij voert aan dat de minister gehouden was een aanvullend veiligheidsonderzoek te verrichten, te meer nu hij uit eigen beweging zoveel als voor hem mogelijk de benodigde gegevens heeft aangeleverd, zoals een gelegaliseerd uittreksel van het zogenoemde ‘Police record’ van [persoon] waaruit volgt dat ze niet betrokken is geweest bij strafzaken. [appellant] voert daarnaast aan dat zijn carrière wordt belemmerd indien hij geen vertrouwensfunctie kan vervullen. Het aanmerkelijke risico bestaat dat hij wordt ontslagen als hij geen passende functie binnen het ministerie vindt die geen vertrouwensfunctie is. Hij wijst er voorts op dat het partnerbeleid onvoldoende onder de aandacht van de medewerkers van het ministerie is gebracht. Het geheel van de ingebrachte argumenten had voor de minister aanleiding moeten zijn om van zijn beleid ten aanzien van veiligheidsonderzoeken naar partners in het buitenland af te wijken, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/017f80b2e0a7292ea928dd851beeb7eaa013615109ee9c28752cc1130f8798fb | shasum -a 256