Alinea 39 Raad van State 16 januari 2017

6.2. De rechtbank heeft terecht geen grond gezien voor het oordeel dat het college, gelet op de betrokken belangen, niet in redelijkheid de bij het besluit van 8 april 2014 verleende omgevingsvergunning heeft kunnen intrekken. Hierbij heeft de rechtbank in aanmerking genomen dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat PLUS en [appellant A] niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij op korte termijn alsnog gebruik zullen maken van de omgevingsvergunning. Daarbij heeft de rechtbank de lange voorgeschiedenis en de omstandigheid dat nimmer een aanvang is gemaakt met bouwwerkzaamheden in aanmerking mogen nemen. De voorzieningenrechter acht het niet aannemelijk dat dit, zoals PLUS en [appellant A] hebben gesteld, uitsluitend aan het college kan worden verweten. Dat PLUS en [appellant A], naar gesteld, niet eerder konden beginnen met de bouwwerkzaamheden omdat zij eerst moesten voldoen aan de aan de omgevingsvergunning verbonden voorwaarde en zij vervolgens geconfronteerd werden met het verbod om het gebruik van het perceel te wijzigen, leidt niet tot het oordeel dat het college niet in redelijkheid kon overgaan tot intrekking van de omgevingsvergunning. Het college heeft zich namelijk, zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het bouwplan vanwege gewijzigd planologisch inzicht niet meer wenselijk is. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft het college aan het belang dat is gediend bij uitvoering van de door het gemeentebestuur gewenste herontwikkeling van het centrum groot gewicht mogen toekennen. Daarbij neemt de voorzieningenrechter in aanmerking dat de raad reeds in januari 2012 een visie heeft vastgesteld met daarin een toekomstperspectief voor het centrum van Den Hoorn, waarin het perceel ligt. De visie voorziet in woningbouw en een supermarktlocatie. Het college heeft in de zomer van 2012 naar aanleiding van de visie een marktconsultatie gehouden en in 2013 een marktpropositietraject georganiseerd, waarin marktpartijen ontwikkelingsplannen voor het te ontwikkelen gebied konden indienen. PLUS en [appellant A] hebben in dit kader een ontwikkelingsplan ingediend. In 2013 heeft het college aan PLUS en [appellant A] te kennen gegeven dat het voor een ontwikkelingsplan van een andere marktpartij heeft gekozen. Op 1 juni 2015 heeft het college het ontwerpbestemmingsplan "Centrumplan Den Hoorn" ter inzage gelegd. PLUS en [appellant A] waren derhalve reeds ten tijde van het doen van de aanvraag om omgevingsvergunning voor het bedrijfsverzamelgebouw op de hoogte van de plannen van de raad en het college om het centrum waarin hun perceel ligt, te herontwikkelen en wisten dat het bedrijfsverzamelgebouw niet binnen deze plannen past.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/49f8a54dda1a5a365923547c77c0b68229f2cb1432bfb54f64d0c4065b30027e | shasum -a 256