Alinea 60 Raad van State 15 maart 2017

6.2. Dat een lid van het dagelijks bestuur tijdens een bespreking ter voorbereiding van een door het algemeen bestuur te nemen besluit zich op het standpunt zou hebben gesteld dat hij de aanwijzing van het pand als gemeentelijk monument wenselijk acht en dat een dergelijk aanwijzingsbesluit naar zijn verwachting in rechte stand kan houden indien daaraan een aangepaste onderbouwing ten grondslag wordt gelegd, brengt niet met zich dat daardoor sprake is van vooringenomenheid aan de kant van het dagelijks bestuur. De Afdeling ziet in hetgeen KAV Holding heeft aangevoerd geen grond voor het oordeel dat in dit geval artikel 2:4, eerste lid, van de Awb is geschonden. Een besluit inzake het opnemen van een pand op de gemeentelijke monumentenlijst vergt een belangenafweging, waarbij ook algemene belangen en beleidsinzichten een rol spelen. Zoals in de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 2:4 (Kamerstukken II 1998/89, 21 221, nr. 3, blz. 53-55) is benadrukt, is de strekking van artikel 2:4 geenszins dat een bestuursorgaan niet vanuit bepaalde beleidskeuzes zou mogen werken, maar dat het erom gaat dat het bestuursorgaan de hem toevertrouwde belangen niet oneigenlijk behartigt door zich bijvoorbeeld door persoonlijke belangen of voorkeuren te laten beïnvloeden. Het gaat erom, zo is in de toelichting opgemerkt, dat de overheid de nodige objectiviteit moet betrachten en zich niet door vooringenomenheid mag laten leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c99091a23da20628f6598f1de3514e815a688ebe892f0bc420b2567ebe122093 | shasum -a 256