Alinea 65 Raad van State 22 maart 2017

15. SuperCoop, [appellant sub 3], [appellant sub 1], Handelsvereniging Steenwijk en [appellante sub 5] betogen dat het bouwplan in strijd is met de beheersverordening. Het bouwplan zal niet overeenkomstig de bestemming worden gebruikt en met het oog op dat gebruik worden opgericht. De gewijzigde aanvraag aan de door de Afdeling in haar uitspraak van 9 september 2015 vermelde omstandigheden, die hebben geleid tot het oordeel dat het bouwplan mede zal worden gebruikt voor andere doeleinden (detailhandel) dan enkel een hypermarkt, wijzigt niets. Volgens hen zal het bouwplan nog steeds door verschillende ondernemers worden geëxploiteerd, waarbij de producten van iedere afzonderlijke ondernemer worden afgerekend bij afzonderlijke counters die van elkaar kunnen worden gescheiden. Hierdoor wordt niet voorzien in één grote open ruimte en is sprake van de realisering van een winkelcentrum en een solitaire supermarkt. Het weglaten van de scheidingswanden is slechts een cosmetische ingreep, omdat het mede gezien de vermelding op de gewijzigde bouwtekeningen dat de posities van alle binnenwanden en de daarin eventueel aan te brengen scheidingen nader zijn te bepalen, nog steeds de bedoeling is scheidingen aan te brengen tussen het supermarktgedeelte en het warenhuisgedeelte. Dat het de bedoeling van Focus is om meer ondernemers te betrekken bij de exploitatie van de hypermarkt blijkt ook uit bijvoorbeeld de twaalf geprojecteerde laaddeuren ter hoogte van de verschillende compartimenten. SuperCoop, Handelsvereniging Steenwijk en [appellante sub 5] voeren in dit verband ook aan dat uit de bouwtekeningen niet blijkt wat het voorgenomen gebruik zal zijn, nu de ruimtes nog niet bepaald zijn, de omschrijving van het gebruik summier is aangeduid en onduidelijk is wie de beoogde gebruikers zullen zijn. Volgens hen ziet het vergunde bouwplan blijkens de brancheringslijst ook op branches die zelfstandig bezien in strijd moeten worden geacht met het bestemmingsplan zonder dat in de verleende vergunning de restrictie is aangebracht dat bedoelde branches uitsluitend als onderdeel van de hypermarkt zijn toegestaan om te voorkomen dat een winkelcentrum ontstaat, wat gewoon detailhandel is en dus niet is toegestaan. Dit impliceert ook dat een hypermarkt slechts één exploitant veronderstelt. Volgens [appellant sub 3] ontbreekt een voorschrift met een verbod op het (later alsnog) plaatsen van (andere vormen van) afscheidingen, evenals een voorschrift met een minimale invulling voor het als supermarkt aangemerkte gedeelte van de hypermarkt. Ook [appellant sub 1], Handelsvereniging Steenwijk en [appellante sub 5] stellen dat in de vergunning een duidelijke kwantitatieve omschrijving van een ‘zeer grote supermarkt die naast levensmiddelen ook het assortiment van een warenhuis heeft’ ontbreekt. Een concrete eis daartoe, met minimaal metrage (winkelvloeroppervlakte) als ondergrens voor de supermarkt, had in de definitie van hypermarkt dan wel in een voorschrift moeten worden opgenomen. Volgens Handelsvereniging Steenwijk en [appellante sub 5] had ook als voorwaarde aan de omgevingsvergunning verbonden moeten worden dat de hypermarkt slechts één exploitant mag hebben waarbij gebruik wordt gemaakt van één centraal kassasysteem. Zonder de hiervoor bedoelde voorwaarden aan de omgevingsvergunning te verbinden is de vergunning niet handhaafbaar. Nu feitelijk sprake is van de realisatie van een winkelcentrum, had het college de gevraagde vergunning moeten weigeren, aldus appellanten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7134e7e595d609c11f61491767a5a33fde3b60df7cd625eb4e57749ba14e52e4 | shasum -a 256