Alinea 28 Raad van State 19 april 2017

4. [appellant] betoogt dat de voorzieningenrechter ten onrechte heeft geoordeeld dat de burgemeester op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet bevoegd was om hem onder aanzegging van bestuursdwang te gelasten de woning te sluiten. Uit de geschiedenis van de totstandkoming van dit artikel volgt dat de enkele aanwezigheid van een handelshoeveelheid drugs, zonder dat er een aanwijzing is voor verkoop, aflevering of verstrekking, daartoe geen bevoegdheid geeft. Niet kan worden vastgesteld dat vanuit de woning in drugs werd gehandeld. De burgemeester had kunnen volstaan met een andere, minder ingrijpende, maatregel om het doel van de sluiting te bereiken. De sluiting staat niet in redelijke verhouding tot dat doel. De voorzieningenrechter heeft niet onderkend dat de sluiting in strijd is met artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM). Ook is niet onderkend dat de burgemeester onvoldoende rekening heeft gehouden met zijn persoonlijke omstandigheden en de belangen van zijn minderjarige kinderen. Dat de kinderen na sluiting van de woning gescheiden van hem zouden leven en of de sluiting een dergelijke inbreuk rechtvaardigt, heeft de burgemeester niet afgewogen, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a6c811a8bb52c5d6931c30933260d3e851a39e9c8ca538aff05c3dd4a58113e3 | shasum -a 256