Alinea 25 Raad van State 12 april 2017

3. Tegen voormelde uitspraak heeft [partij] hoger beroep ingesteld. Volgens de Afdeling kon het college in dit geval niet in redelijkheid de vaste gedragslijn toepassen. De Afdeling is van oordeel dat [partij], nadat hij telefonisch zijn belangstelling voor de standplaats kenbaar had gemaakt, na het indienen van een ingevuld aanvraagformulier op 17 december 2012 ervan mocht uitgaan dat hij kans maakte op de vergunning. De vergunning was op dat moment vergund aan een derde. Eerst op 11 januari 2013 heeft het college op de aanvraag van [partij] gereageerd en hem meegedeeld dat nog geen opzegging van de huidige vergunninghouder was ontvangen en dat overeenkomstig de vaste gedragslijn pas na een officiële opzegging een aanvraag kan worden ingediend. Op diezelfde dag heeft de toenmalige standplaatshouder zijn vergunning opgezegd. Nu [appellant] zijn aanvraag op 11 januari 2013 heeft ingediend en wel overeenkomstig de gedragslijn na het opzeggen van de vergunning door de huidige standplaatshouder, bestond voor [partij] na deze mededeling van het college geen mogelijkheid meer een vergunning voor die standplaats te verkrijgen. Nu [partij] eerder dan [appellant] een aanvraag had ingediend, heeft het college de vergunning bij het besluit van 17 september 2013 aan [partij] verleend. Als gevolg hiervan diende het college de eerder aan [appellant] verleende vergunning te herroepen. Die herroeping kon het college volgens de Afdeling echter niet in redelijkheid op de gedragslijn baseren, nu [appellant] in overeenstemming met de gedragslijn en de mededelingen van het college hierover, had gehandeld. De rechtbank heeft dit ten onrechte niet onderkend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ab2b71e1d51edc1d8d1484d7a417cdd227973a276bc5c844100f796f7a0fe2b8 | shasum -a 256