Onder 1.2. Raad van State 4 januari 2018

2. In de enige grief klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij, gelet op de uitspraak van het Britse Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) van 28 juni 2017, [2017] UKUT 00263 (IAC), ondeugdelijk heeft gemotiveerd dat zich in Libië, in het bijzonder in Benghazi, thans niet de uitzonderlijke situatie voordoet waartegen artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, onderdeel 3, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) bescherming biedt. De staatssecretaris voert hiertoe aan dat de rechtbank zijn in zijn verweerschrift in beroep ingenomen standpunt ten onrechte onvoldoende heeft geacht. Volgens de staatssecretaris vergt de vraag of zich in Libië een uitzonderlijke situatie voordoet een beoordeling van de feitelijke situatie welke voorbehouden is aan de lidstaten. De omstandigheid dat andere landen de algemene veiligheidssituatie verschillend beoordelen brengt niet zonder meer met zich dat Nederland de uitzonderlijke situatie dient aan te nemen. De staatssecretaris voert voorts aan dat individuele factoren, zoals behoren tot een bepaalde etnische groep of een politieke overtuiging en de omstandigheid dat het aantal slachtoffers van gewone criminaliteit is toegenomen, niet worden betrokken bij de beoordeling of sprake is van een uitzonderlijke situatie. Ook de omstandigheid dat personen als gevolg van de voortdurende gewapende strijd psychische schade hebben opgelopen hoort niet bij de beoordeling of sprake is van de uitzonderlijke situatie. De aantallen doden, gewonden en ontheemden onder de burgerbevolking ten gevolge van de strijd zijn niet zodanig dat kan worden gesproken van een uitzonderlijke situatie waarbij een ieder enkel door zijn aanwezigheid in Libië al een reëel risico loopt, aldus de staatssecretaris in het hogerberoepschrift.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1ea44cf7bfe6404b18e4b0c5496c6f922594818fcb16d793f13c94e6456e0c05 | shasum -a 256