Alinea 39 Raad van State 4 april 2018

4.3. Naar het oordeel van de Afdeling stelt [appellant] terecht dat de adviezen van de GGD-arts niet op inzichtelijke wijze zijn opgesteld en dat het college deze daarom niet zonder nadere motivering aan het besluit ten grondslag heeft mogen leggen. In het advies wordt niet gemotiveerd waarom tot de conclusie wordt gekomen dat de problemen samenhangen met de verstandelijke beperking en niet met de huisvesting. De overgelegde verklaringen brengen daarentegen dit verband wel aan. De GGD-arts motiveert niet om welke reden deze verklaringen, voor zover deze zijn uitgebracht voor zijn advies, volgens hem onjuist zijn. Dat de verstandelijke beperking invloed heeft op de problemen, maakt niet dat de huisvesting in dit geval geen rol speelt. De bij het gezin betrokken artsen, hulpverleners en leerkrachten geven in dit verband immers aan dat alles in het werk wordt gesteld om de problemen die voortvloeien uit de verstandelijke beperking zoveel mogelijk te ondervangen en dat de moeder hierbij haar uiterste medewerking verleent. Volgens deze betrokkenen stagneert de uitvoering hiervan door de huisvesting, hetgeen, zo begrijpt de Afdeling uit de verklaringen, niet bevorderlijk is voor een goede inzet van de aan dit gezin toegekende middelen en op termijn zou kunnen leiden tot grote gezondheidsrisico’s voor de oudste dochter of het uiteenvallen van het gezin. In zoverre stelt [appellant] tevens terecht dat het te klein wonen in haar geval geen op zichzelf staand huisvestingsprobleem is, maar onderdeel uitmaakt van een samenstel van problemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a205d5cb351a5ce71e792f9568cf489e50f625c5acafb5ba23095e0d03ae5391 | shasum -a 256