Onder 5.3.9. Raad van State 4 april 2018

Dan rijst de vraag (zie r.o. 79) of de administratieve procedure over de uitvoeringsbesluiten zonder de kennelijke schending van het verdedigingsbeginsel een andere afloop had kunnen hebben. Dat is moeilijk te beoordelen. Enerzijds heeft de staatssecretaris [appellant]’ zienswijze in bezwaar afgewezen hoewel hij - zoals uit het dossier blijkt - ervan op de hoogte was dat ook de gemeente Hardenberg een dwangsom had opgelegd (zie daarover nader onderdeel 7.4.6. hieronder), en zou hij er dus kennelijk ook na [appellant] gehoord te hebben niet van onder de indruk zijn geraakt. Dat is echter niet beslissend: volgens de Hoge Raad gaat het er om of de belanghebbende tijdens het horen vooraf een inbreng had kunnen hebben die voor de vaststelling van de beschikking van belang was en waarvan niet kan worden uitgesloten dat die tot een andere uitkomst zou hebben geleid. (zie noot 136) Bovendien bleek tijdens uw eerste zitting dat de staatssecretaris bereid was af te zien van invordering van de dwangsom en tot een betalingsregeling ter zake van de kosten van bestuursdwang, en bleek hij tijdens uw tweede zitting bovendien bereid om - kort gezegd - € 45.000 aan kostenverhaal gespreid over vijf jaar te ontvangen, nu hij reeds circa € 15.000 had verhaald door loonbeslag. Dat geeft aan dat er - ook ten tijde van de uitvoeringsbeschikkingen - kennelijk omstandigheden waren die de staatssecretaris hadden kunnen doen afzien van invordering van de dwangsom en hem in elk geval tot een betalingsregeling ter zake van het kostenverhaal hadden kunnen brengen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bfcfd2da913aaf85103c9962c880e551ea3cbd632a44a8cb0cf5d06fbdae422 | shasum -a 256